Με λένε Γιάννη. Από τότε που έφυγε η γυναίκα μου, το σπίτι είναι πολύ ήσυχο.
“Mια Κυριακή ήρθαν τα παιδιά και τα εγγόνια μου για φαγητό. Στην αρχή ήταν όλοι χαμένοι στις οθόνες τους.
Τότε τους είπα κάτι που έλεγε πάντα η Μαρία:
Το φαγητό χορταίνει το στομάχι.
Όχι την καρδιά. “
“Έκλεισαν τα κινητά.
Αρχίσαμε να λέμε ιστορίες. Να γελάμε. Να θυμόμαστε.
Τώρα έρχονται κάθε Κυριακή. Το σπίτι αναπνέει ξανά.”
Το κυριακάτικο τραπέζι έχει αλλάξει τις ζωές μας. Και η αγάπη μας ενώνει ξανά.
