Κάποτε πίστευα ότι η ηρεμία πρέπει να κερδίζεται.
Ότι πρέπει πρώτα να τα κάνω όλα… και μετά να ξεκουραστώ. Μέχρι που μια μέρα απλά σταμάτησα.
Κάθισα ήσυχα. Άκουσα την αναπνοή μου. Ένιωσα το σώμα μου να χαλαρώνει.
Και τότε το κατάλαβα: Δεν χρειάζεται να κερδίζεις την ηρεμία. Δεν χρειάζεται να δικαιολογείς την ξεκούραση. Αρκεί να τη δώσεις στον εαυτό σου.
Γιατί μέσα στη σιωπή, βρίσκεις αυτό που έψαχνες πάντα — γαλήνη.
