Μπορεί να ζω μόνη αλλά ποτέ δεν είμαι χωρίς παρέα.
Ένα πρωινό πρόσεξα μια μικρή γλάστρα στο μπαλκόνι.
Παρόλο που την είχα παραμελήσει άνθιζε ακόμα.
Κάτι μέσα μου ξύπνησε εκείνη τη στιγμή. Κατάλαβα ότι η ζωή συνεχίζεται αν την φροντίσεις.
Πήγα αμέσως στη λαϊκή. Αγόρασα χώμα, σπόρους και πολλές νέες γλάστρες.
Σιγά σιγά, το μπαλκόνι μου μεταμορφώθηκε. Λεβάντα, τριαντάφυλλα και βασιλικός άρχισαν να μεγαλώνουν.
Ο άδειος χώρος έξω από το παράθυρό μου έγινε η δική μου μικρή, πολύχρωμη όαση.
Ένα απόγευμα κατάλαβα κάτι σημαντικό: δεν γέμιζα απλώς το μπαλκόνι μου. Γέμιζε ξανά η ζωή μου με χαρά.
Οι μέρες μου δεν ήταν πια μοναχικές, αλλά γαλήνιες. Δημιούργησα μια ομορφιά που άνθιζε μαζί με εμένα.
