Ο λογαριασμός ήταν χίλια ευρώ. Η ιδιοκτήτρια; Μια εικοσάχρονη φοιτήτρια. Ο ασθενής; Ένα γατάκι που βρήκε στα σκουπίδια.
Μπορώ να πληρώσω ένα ποσό είπε. Και μετά ψιθύρισε, δεν θέλω να πεθάνει επειδή δεν έχω χρήματα.
Είμαι ο Σάκης. Κτηνίατρος για 20 χρόνια.
Το γατάκι λεγόταν Αλίνα. Σπασμένο σαγόνι. Λοίμωξη. Κανείς δεν σε μαθαίνει πώς να αποφασίσεις αν θα αφήσεις κάποιον να πεθάνει. Έτσι αλλάξαμε το πλάνο. Χρησιμοποιήσαμε δωρεές. Της είπα, δεν μας χρωστάς τίποτα. Μόνο να φροντίζεις την Αλίνα.
Ένα μήνα αργότερα, η Αλίνα γύρισε πίσω γουργουρίζοντας.
Τα ζώα χρειάζονται την παρουσία μας. Και είναι στο χέρι μας να τους αποδείξουμε ότι αξίζουμε την αγάπη τους.
