Κάποιες αναμνήσεις πονάνε γιατί έχουν σημασία.
Γιατί μας διαμόρφωσαν.
Ο πόνος δεν είναι αποτυχία.
Είναι απόδειξη ότι ζήσαμε κάτι αληθινό.
Κάποιες αναμνήσεις είναι φτιαγμένες με αγάπη, σύνδεση, και νόημα. Και για αυτό δεν ξεθωριάζουν.
Μερικές φορές η θλίψη είναι μια παύση.
Μια ήσυχη ανάσα με ένα γνώριμο τραγούδι. Ένα χαμόγελο που πονάει.
Ένας πόνος με οικειότητα. Είναι η αγάπη που αφήνει αποτυπώματα στη ζωή σου.
Κάποιες αναμνήσεις πονάνε γιατί ήταν όμορφες. Και αυτός ο πόνος είναι απλώς αγάπη που μαθαίνει πώς να συνεχίζει να ζει.
