Είμαι 60 χρονών. Η ζωή με έχει διδάξει ότι όσο μεγαλώνεις αρχίζεις να νοιάζεσαι λιγότερο για να εντυπωσιάζεις και περισσότερο για να νιώθεις γαλήνη.
Σταματάς να κυνηγάς τον χρόνο και αρχίζεις να τον προστατεύεις σαν κάτι πολύτιμο.
Η ηλικία σου δίνει προοπτική πριν σου δώσει ρυτίδες.
Σου μαθαίνει ποιοι άνθρωποι αξίζει να μείνουν και ποιες στιγμές δεν χρειάζονται κοινό.
Αρχίζεις να βλέπεις ομορφιά σε πιο αργά πρωινά, σε γνώριμες φωνές, σε μια σιωπή που δεν μοιάζει πια άδεια.
Το δώρο του να μεγαλώνεις δεν βρίσκεται σε όσα κερδίζεις. Βρίσκεται σε όσα επιτέλους αφήνεις πίσω.
Την πίεση να είσαι τα πάντα, την ανάγκη να αποδείξεις κάτι, τον φόβο ότι κάτι χάνεις. Με τον χρόνο, μαθαίνεις πως η ζωή δεν είναι αγώνας δρόμου.
Κι αν είσαι αρκετά τυχερός, ανακαλύπτεις μια ήσυχη αλήθεια που πολλοί δεν βλέπουν. Η πνευματική διαύγεια δημιουργεί μια γαλήνια ζωή.
