Για χρόνια πονούσα… και όλοι μου έλεγαν ότι είναι στο μυαλό μου.
Πόνοι στο σώμα. Κούραση χωρίς λόγο. Άγχος.
Μέρες που δεν μπορούσα ούτε να σηκωθώ από το κρεβάτι. Πήγα σε γιατρούς, φυσιοθεραπείες, φάρμακα.
Κάποια βοήθησαν λίγο. Τίποτα δεν κράτησε. Και το χειρότερο; Ένιωθα ότι κανείς δεν με πίστευε.
Μέχρι που άκουσα για πρώτη φορά τη λέξη ινομυαλγία. Δεν ήταν λύση. Ήταν απάντηση.
Δεν ήμουν αδύναμη. Δεν ήμουν τεμπέλα. Το σώμα μου απλώς ζητούσε έναν άλλο τρόπο φροντίδας.
Έμαθα ότι ο πόνος του σώματος και ο πόνος του μυαλού δεν είναι ξεχωριστοί.
Έμαθα να μιλάω. Να ζητάω βοήθεια. Να ακούω το σώμα μου χωρίς ενοχές. Και αυτό άλλαξε τα πάντα.
Αν πονάς, δεν είσαι μόνος. Υπάρχουν και άλλοι σαν εσένα. Και μαζί μπορούμε να το διαχειριστούμε.
