Κι αν σου έλεγα ότι… μπορείς να αλλάξεις την πραγματικότητά σου ακαριαία. Όχι με χρόνια θεραπείας. Όχι με τελετουργίες. Αλλά με μία απλή μετατόπιση. Ξέχνα τη θετική σκέψη. Το “απλώς σκέψου θετικά” δεν αλλάζει την πραγματικότητα. Απλώς ζωγραφίζει ένα χαμόγελο πάνω στον ίδιο φαύλο κύκλο. Αν νιώθεις κολλημένος…δεν είναι επειδή κάνεις κάτι λάθος. Είναι επειδή η ενέργειά σου δεν έχει μετατοπιστεί ακόμη. Η εσωτερική σου κατάσταση μιλάει συνεχώς στον κόσμο. Και ο κόσμος απαντάει συνεχώς πίσω. Αυτός είναι ο βρόχος ανατροφοδότησης. Η ενέργεια σου αντανακλάται. Η ευγνωμοσύνη δεν είναι σταδιακή. Είναι ένα κβαντικό άλμα. Σαν το νερό που γίνεται ατμός. Μια στιγμή… η πίεση αυξάνεται. Την επόμενη στιγμή όλα αλλάζουν. Η ευγνωμοσύνη γυρίζει τον διακόπτη. Ακόμη και η κβαντική φυσική το παραδέχεται. Ο παρατηρητής επηρεάζει την πραγματικότητα. Η συνείδηση έχει σημασία. Η ευγνωμοσύνη συντονίζει το σήμα σου. Και η πραγματικότητα ανταποκρίνεται. Κλείσε τα μάτια σου. Πάρε μία ανάσα… αργά. Ρώτησε τον εαυτό σου: “Για τι θα ένιωθα ευγνωμοσύνη αν η ζωή μου ήδη λειτουργούσε; ”Μην το εξηγήσεις. Απλώς νιώσε το. Αυτό το συναίσθημα…αυτή είναι η μετατόπιση. Το σύμπαν δεν ανταποκρίνεται στον αγώνα. Ανταποκρίνεται στην κατάστασή σου. Και η ευγνωμοσύνη λέει: “Είμαι ήδη ευθυγραμμισμένος. ”Αυτό δεν είναι άσκηση. Είναι τρόπος ύπαρξης. Κάθε φορά που επιστρέφεις στην ευγνωμοσύνη, επιστρέφεις στη δύναμή σου. Και από εδώ…η πραγματικότητα αναδιατάσσεται από μόνη της.
