Σήμερα παρατηρώ πόσο συχνά το μυαλό μου ταξιδεύει στο παρελθόν. Στις μνήμες, στις συνήθειες, στις ανησυχίες που έχω μάθει να κουβαλώ. Αυτές οι σκέψεις δεν μου επιτρέπουν να δω το παρόν, όπως είναι. Τις αναγνωρίζω χωρίς να τις κρίνω, και τις αφήνω να διαλυθούν απαλά. Με κάθε αναπνοή δημιουργώ χώρο για καθαρότητα, και επιτρέπω στον εαυτό μου να δει τον κόσμο ξανά —φρέσκο, ήρεμο, καινούργιο.
