Κάποτε πίστευα ότι η ζωή έχει όριο ηλικίας. Ότι τα όνειρα, λήγουν.
Μέχρι που στα 55, αναρωτήθηκα: Κι αν δεν είναι αργά; Κι αν είναι απλά ένα νέο κεφάλαιο;
Έκανα ένα μικρό, γενναίο βήμα. Ξεκίνησα κάτι καινούριο. Και σιγά σιγά… η ζωή άνθισε ξανά.
Νέοι άνθρωποι. Νέες χαρές. Ένας εαυτός που είχα ξεχάσει.
Και τότε κατάλαβα: Δεν είναι ποτέ αργά να ξεκινήσεις.
Γιατί μερικές φορές, τα πιο όμορφα κομμάτια της ιστορίας σου ξεκινούν όταν νομίζεις πως τελείωσε.
