Όταν κοιτάζω πίσω, πριν οι οθόνες γεμίσουν τη ζωή μας, χαμογελώ με τις απλές χαρές που μας σημάδεψαν.
Κάναμε ποδήλατο και παίζαμε έξω μέχρι το βράδυ. Τώρα, ως παππούς, λέω αυτές τις ιστορίες στα εγγόνια μου.
Τότε η ζωή ήταν πιο απλή. Δεν είχαμε πολλά — αλλά είχαμε ο ένας τον άλλον.
Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι κάθε εποχή έχει τις δικές της ομορφιές.
Τώρα απολαμβάνω να βλέπω τα εγγόνια μου να μεγαλώνουν και να φτιάχνουν τις δικές τους αναμνήσεις.
Κάθε γενιά έχει τις χρυσές της μέρες. Ο αληθινός θησαυρός είναι να μεταφέρουμε τη ζεστασιά τους στο μέλλον.
