Η μοναξιά σε μαθαίνει ότι η γαλήνη δεν χρειάζεται πάντα παρέα και πως η ησυχία μπορεί να είναι γεμάτη με μικρές ευλογίες.
Το πρωινό φως που απλώνεται στο πάτωμα. Ένα φαγητό μαγειρεμένο ακριβώς όπως σου αρέσει.
Την ελευθερία να περνάς τη μέρα σου χωρίς να εξηγείς τον εαυτό σου.
Στην αρχή, η μοναξιά μοιάζει με κάτι που πρέπει να ξεπεράσεις.
Με τον καιρό όμως, γίνεται κάτι που μαθαίνεις να τιμάς.
Μαθαίνεις να φροντίζεις τον εαυτό σου χωρίς να περιμένεις άδεια. Να είσαι επιεικής με τα δικά σου λάθη.
Όταν ζεις μόνος σημαίνει ότι έμαθες να κάνεις καλή παρέα στον εαυτό σου.
Αρχίζεις να νιώθεις ευγνωμοσύνη όχι επειδή η ζωή είναι τέλεια, αλλά επειδή είναι αληθινή.
Ευγνωμοσύνη για τη δύναμη που χρειάστηκε για να σταθείς στα πόδια σου και για τους ανθρώπους που σε διαμόρφωσαν.
Και όταν ζεις με ευγνωμοσύνη, ξέρεις πως η πληρότητα δεν χρειάζεται να είναι θορυβώδης για να είναι αληθινή.
