Αν νιώθεις καλύτερα μόνος, από ότι σε λάθος παρέες, δες αυτό. Οι άνθρωποι που είναι πραγματικά ευτυχισμένοι μόνοι, δεν περιμένουν τις παρέες για να νιώσουν ολοκληρωμένοι. Γνωρίζουν βαθιά τον εαυτό τους. Επενδύουν στην εξέλιξη, όχι στην αποδοχή. Δημιουργούν συνήθειες που φέρνουν ηρεμία. Ακολουθούν τα πάθη τους χωρίς συμβιβασμούς. Συνδέονται ουσιαστικά, μόνο όταν το νιώθουν. Βρίσκουν σκοπό χωρίς να ζητούν επιβεβαίωση. Απολαμβάνουν μοναχικές εμπειρίες. Δείχνουν συμπόνια στον εαυτό τους. Και προστατεύουν την ενέργειά τους με απόλυτη συνείδηση. Δεν είναι αντικοινωνικοί. Είναι επιλεκτικά κοινωνικοί. Η ευτυχία στη μοναχικότητα είναι τέχνη. Και όταν τη μάθεις, σταματάς να κυνηγάς ανθρώπους και αρχίζεις να επιλέγεις τον εαυτό σου.
